تبيين شيوه هاي تعامل در توليد برنامه هاي واقعيت محور (رئاليتي) تلويزيون (با مطالعه موردي برنامه پدرخوانده)
دانشکده تولید رادیو و تلویزیون
کارشناسی ارشد- تهیهکنندگی ( گرایش نمایشی)
علی رجب زاده طهماسبی
محمدحسن فردوسی زاده
سعید ابوطالب
------
1403-05-01
چکیده پایان نامه در چشمانداز رسانهاي امروز، برنامههاي واقعيتمحور تلويزيوني به يكي از اصليترين سرگرميها تبديل شده و مخاطبان بسيار زيادي را به خود جذب كردهاست. اهميت اين برنامهها نه تنها در جذب مخاطب، بلكه در قابليت اجراي آنها در جهت تقويت تعامل وارتباط با مخاطب نيز قابل توجه است. با استفاده از عناصر تعاملي، ادغام رسانههاي اجتماعي و بهروزرسانيهاي همزمان، برنامههاي تلويزيوني واقعيتمحور ميتوانند حسي از اجتماع و ارتباط ميان شركتكنندگان، توليدكنندگان و مخاطبان ايجاد كنند و به يكي از اجزاي حياتي برنامههاي تلويزيوني مدرن تبديل گردند. عدم آشنايي بسياري از برنامهسازان با اين حوزه باعث كاهش تعداد مخاطبان و عدم كيفيت لازم و موردنظر در ساخت اين برنامهها شده است. هدف از انجام اين پژوهش شناسايي شيوهها و ساختارهاي تعامل ونقش تعامل در جذب مخاطبان بوده است. اين پژوهش با انتخاب برنامهي «پدرخوانده» بهعنوان مطالعه موردي به بررسي روشهاي تعامل در توليد برنامههاي تلويزيوني واقعيتمحور ميپردازد. در اين مطالعه از يك رويكرد تركيبي، براي جمعآوري دادهها بهصورت كمي و كيفي و همچنين پرسشنامه استفادهشده است و پس از تكميل پرسشنامه و جمعآوري دادههاي آنها، اطلاعات بهدستآمده وارد نرمافزار آماري شده و محقق طبق بررسي نتايج بهدستآمده دريافت كه علت كاهش تعامل مخاطبان در برنامههاي واقعيتمحور مربوط به فقدان محتواي جذاب و باكيفيت و نامناسب بودن شيوهي تعاملي آن نيز بوده است. اين مطالعه نشان ميدهد كه كليد تعامل موفق با مخاطب، استفاده صحيح از روشهاي تعاملي متناسب با ژانر برنامه و ارائه محتوايي باكيفيت بالا است.