چکیده پایان نامه

اين پژوهش باهدف بررسي نقش تلويزيون جمهوري اسلامي ايران در مشاركت يا عدم مشاركت دانشجويان مقطع كارشناسي‌ارشد رشته علوم ارتباطات اجتماعي دانشگاه‌هاي شهر تهران در انتخابات رياست‌جمهوري سال ???? انجام شد. هدف اصلي، تعيين تأثير برنامه‌هاي تلويزيوني شامل اخبار، مصاحبه‌ها، مناظره‌هاي انتخاباتي و ساير برنامه‌هاي سياسي و غيرسياسي بر رفتار انتخاباتي اين دانشجويان بود. روش‌شناسي پژوهش: پژوهش حاضر با رويكرد كيفي و با استفاده از روش‌هاي بحث گروهي متمركز و مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته انجام شد. جامعه موردمطالعه شامل دانشجويان مقطع كارشناسي‌ارشد رشته علوم ارتباطات اجتماعي دانشگاه‌هاي شهر تهران بود كه به روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله‌برفي انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از نظريه زمينه‌اي اشتراوس و كوربين كدگذاري و تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه تلويزيون نقش حداقلي، مكمل و جهت‌دهنده در مشاركت دانشجويان و احتمالا مردم داشته است. برنامه‌هاي سياسي تلويزيون، به‌ويژه مناظره‌ها و مصاحبه‌هاي انتخاباتي، در افزايش آگاهي و ترغيب مشاركت مؤثر بودند، اما تأثير آن‌ها به دليل محدوديت‌هاي ساختاري و بي‌اعتمادي بخشي از مخاطبان، كاهش يافته بود. همچنين، شرايط زمينه‌اي مانند دغدغه‌هاي اقتصادي و اجتماعي، مشغله‌هاي فردي، و نااميدي نسبت به آينده بر تصميم‌گيري دانشجويان تأثيرگذار بودند. نتيجه‌گيري: تلويزيون جمهوري اسلامي ايران به‌عنوان رسانه‌اي رسمي و فراگير، نقش غيرمستقيم و مكملي در ترغيب مشاركت و عدم مشاركت در انتخابات ايفا مي‌كند. با اين حال، براي افزايش تأثيرگذاري، نياز به بهبود فضاي باز سياسي، تنوع برنامه‌ها، و تقويت اعتماد مخاطبان احساس مي‌شود. اين پژوهش بر اهميت توجه به عوامل اجتماعي و رواني در كنار نقش رسانه‌ها در افزايش مشاركت سياسي تأكيد دارد. .