چکیده پایان نامه

چکیده پایان نامه مونولوگ يك وضعيت آگاهي از طريق خود و خصلت انسان معاصر است و نمي­توان آن را با هذيان­گويي و آشفته­ انگاري در يك كفه نهاد زيرا برآمده از ذهن خودآگاه انسان است. مونولوگ در تقابل با ديالوگ قرار نمي­گيرد و هردوي آن­ها را مي­توان وضعيت­ هاي مختلف اما همسو با يكديگر براي رسيدن به آگاهي دانست. مسئله پژوهش حاضر اين است كه دريابد چگونه از ظرفيت ­هاي مونولوگ نويسي در نمايش راديويي استفاده مي­شود و مي­ كوشد به اين سوال پاسخ دهد كه شخصيت نمايشي، كي و كجا مي­ تواند مونولوگ بگويد؟ در اين پژوهش بر مبناي روش كتابخانه­ اي و تحليل محتواي كيفي، تعدادي از نمايش ­هاي راديويي مونولوگ و كتاب­ هاي صوتي مورد بررسي قرار گرفته­ اند. يافته ­هاي پژوهش نشان مي­دهد كه مونولوگ، اجرايي است كه انديشه دربردارد و هرگونه اجراي تك نفره­اي را نمي­توان مونولوگ به حساب آورد. شخصيتي قادر به بيان مونولوگ است كه واقعيتي را از نزديك لمس كرده و در جريان حادثه قرار گرفته ­باشد. شخصيت در هنگام مونولوگ نسبت به كنش­هاي خود در گذشته و حال و همچنين وقايع پيرامونش از آگاهي كامل برخوردار است، اگرچه ممكن است از آلام دروني رنج ببرد اما از همه­ ي امكانات اطلاعاتي بهره مي­گيرد تا پاسخ و راه حلي براي نجات خويش پيدا كند حتي اگر در اين مسير موفق نشود. به طور كلي رسانه­ي راديو بستر مناسبي براي كشف معنا از طريق درام است.