چکیده پایان نامه

كاهش فزاينده مخاطبين رسانه سنتي تلويزيون چالش نوظهوري است كه طي ساليان اخير با رونق صنعت VOD تشديد شده و سازمان صداوسيماي جمهوري اسلامي ايران نيز از تبعات آن مصون نمانده است و به همين، دليل بسياري از كارشناسان حوزه ارتباطات، پذيرش عصر همگرايي رسانه­اي و ضرورت هم­آوايي و همزيستي با ديگر فعالان رسانه­هاي نوين را يكي از ضروري­ترين اقداماتي مي­دانند كه متوليان رسانه­هاي سنتي بايد نسبت به آن اهتمام داشته باشند. در همين راستا، پژوهش حاضر با هدف امكان­سنجي حضور سازمان صداوسيما در حوزه ويدئوي درخواستي اشتراك محور (SVOD) به نگارش درآمده است. پژوهش حاضر كه با رويكرد اكتشافي دنبال شده، به وسيله روش ميداني و با ابزار مصاحبه (نيمه­ساختار يافته) به نگارش درآمده است كه جامعه نمونه نيز ۱۰ نفر از مديران، كارشناسان و خبرگان حوزه VOD و علوم ارتباطات با رعايت تنوع وابستگي نهادي ـ سازماني بوده­اند. يافته­هاي پژوهش حاكي از آن است كه چالش­ها و موانعي اساسي در رابطه ورود سازمان صداوسيما به اين حوزه وجود دارد كه مي توان شامل ضعف ديدگاه درآمدي ـ اقتصادي در سازمان صداوسيما، عدم استقلال و قانون­گذاري مستقل سازمان صداوسيما، ضعف جايگاه و مزيت­هاي رقابتي سازمان صداوسيما نسبت به بخش خصوصي، ضعف فرهنگ اشتراك‌محور، رقباي باسابقه­تر و تبعات فرهنگي - سازماني ورود به حوزه SVOD دانست؛ در مقابل، الزاماتي نيز مطرح اند كه لازمه ورود به اين حوزه هستند كه شامل ترويج فرهنگ مصرف اشتراك­محور، اصلاحات ساختاري با استراتژي بلندمدت در حوزه پهن­باند، تعامل سازنده با رقبا جهت پرهيز از اخلال، انحصار و تخريب سيستم رقابتي بازار، اصلاح رويكرد نسبت به بيشينه كردن سودآوري و اصلاح استانداردها و تدوين نظام مقرراتي متناسب توليد محتوا در حوزه پهن¬باند مي باشد. با توجه به نتايج حاصل شده از آزمون T، مي­توان گفت كه سازمان صداوسيما در رابطه با ورود به حوزه ويديوي اشتراك محور در زمينه «موانع»، از لحاظ فرهنگي شرايط بهتري دارد ولي در سه بعد اقتصادي، نهادي - ساختاري و حقوقي شرايط مناسبي ندارد و در مقابل، از جهت «الزامات» در دو بعد فرهنگي و نهادي - ساختاري وضعيت و شرايط مناسبي دارد ولي در دو بعد اقتصادي و حقوقي تقريبا شرايط نسبتا مناسبي را سپري نمي­كند. همچنين، موانع و چالش­هاي سازمان صداوسيما در حوزه ويديوي درخواستي اشتراك محور ميانگين كل ۹۴/۲ و الزامات نيز نمره ۱۵/۳ را به دست آورده كه نشان مي­دهد الزامات وضعيت مناسب­تري دارند. با توجه به ظرفيت­هاي مناسب سازمان صداوسيما و همچنين موفقيت نسبي برخي نمونه­هاي مشابه خارجي، از نظر تئوري و امكان عملياتي، چنين اقدامي با توجه به روندهاي فعلي تحولات صنعت رسانه، يك ضرورت محسوب مي­شود، اما نظر به وضع موجود صداوسيما، اين سازمان براي نقش­آفريني موفق در اين صنعت راه سختي را در پيش دارد.