در میانه یکی از طولانی‌ترین و خونبارترین جنگ‌های قرن بیست‌ویکم، صدایی برخاسته است که شاید کمتر کسی انتظارش را داشت؛ نه از نهادهای حقوق بشری غربی، نه از سازمان‌های عربی، بلکه از دل رژیم اشغالگر صهیونیست. بیش از ۱۶۰ نویسنده، نمایشنامه‌نویس و چهره فرهنگی علیرغم فضای سنگین سانسور و کنترل طی بیانیه‌ای رسمی، با زبان صریح، جنگ علیه غزه را «احمقانه»، «غیراخلاقی» و در تضاد با وجدان انسانی توصیف کردند و خواستار پایان فوری آن شدند.بیانیه‌ای با عنوان "نتانیاهو نماینده ما نیست"، کابینه فعلی نماینده ارزش‌های ما نیست؛ جنگی که در آن بیش از ۱۵۶۰۰ هزار کودک کشته شده‌اند، جنگی سیاه، نسل کش و غیرقابل توجیه است.این اقدام ، سؤال مهمی را پیش روی وجدان عربی قرار می‌دهد: صدای نویسندگان عرب کجاست؟ چرا ادبیات عربی خاموش است؟به استثنای معدود واکنش‌های انفرادی، تاکنون هیچ بیانیه مشترک، کنفرانس فرهنگی یا کمپین اعتراضی از سوی نویسندگان جهان عرب دیده نشده است. سکوت روشنفکران عرب، بیش از هر چیز، نیازمند تحلیلی عمیق در چارچوب نظریه "مارپیچ سکوت"دارد.طبق این نظریه، وقتی افراد احساس کنند که دیدگاه شان در اقلیت یا در تعارض با قدرت مسلط است، برای پرهیز از طرد یا هزینه‌های اجتماعی، سکوت را ترجیح می‌دهند. در فضای بسته سیاسی و رسانه‌ای بسیاری از کشورهای عربی، این خودسانسوری تبدیل به قاعده‌ای ناخوشایند اما نهادینه شده است.
در کنار این سکوت روشنفکرانه، سکوت رسانه‌ای جهان عرب نیز مسأله‌ای اساسی است. جز شبکه الجزیره که با پرداخت بهای انسانی و حرفه‌ای بالا، روایت زنده و میدانی از غزه را به گوش جهانیان رسانده، بسیاری از رسانه‌های عربی یا به بازنشر اخبار رسمی بسنده کرده‌اند، یا با لحنی خنثی و بی‌اثر از کنار نسل‌کشی عبور کرده‌اند.در نقطه مقابل، رسانه‌های صهیونیستی با تمام توان، به پنهان‌کاری سیستماتیک، تطهیر عملیات نظامی و مشروع‌سازی مهاجرت اجباری فلسطینیان پرداخته‌اند. رسانه‌هایی صهیونیستی و وابسته به صهیونیست با وارونه‌سازی حقیقت، تصویر قربانی را به مهاجم تبدیل کرده‌اند. آنچه انتظار می‌رفت، ایستادگی رسانه‌های عربی مقابل این جنگ رسانه‌ای بود، اما سکوت سنگین آن‌ها خود به بخشی از این جنگ نابرابر تبدیل شده است. در این میان اما باید با احترام یاد کرد از کشورهایی که با وجود تحمل شدیدترین حملات و فشارهای نظامی، شجاعانه در کنار ملت فلسطین ایستاده‌اند. یمن، کشوری محاصره‌شده، فقیر و هدف مستقیم حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی، در عین حال یکی از جسورترین صداهای مقاومت در جهان عرب بوده است. از حمایت علنی در خیابان تا حضور مستقیم در دریا و جبهه‌های مقاومت، یمن نشان داده که حتی در زیر خاکستر هم می‌توان آتش غیرت را زنده نگه داشت. باید گفت:"یمن الگویی دیگر است"
تاریخ در حال نوشته‌شدن است. امروز، نه فردا، روز انتخاب است. جوانان عرب اگر به نسل نویسنده و رسانه‌ای خود باور ندارند، می‌توانند و باید خود صدای مردم فلسطین شوند. اگر نویسندگان عبری توان ایستادن برابر دولت جنگ‌طلب خود را دارند، چرا جوانان عرب نتوانند در برابر این ظلم، صدای غیرت و انسانیت باشند؟اکنون، زمان شکستن سکوت است؛ نه فردا، نه پس از آن‌که خاکستر بر شهرهای غزه نشست. ای نویسندگان و رسانه‌های عرب! تاریخ، سکوت شما را با جوهر شرم خواهد نگاشت؛ همان‌گونه که شجاعت مردم یمن را با حروف زرین به یاد می‌سپارد.