رویانیوز :: به نقل از خبرگزاری مراکش، بیست‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم مراکش شنبه‌شب با مراسم اختتامیه‌ای باشکوه در کاخ کنگره به کار خود پایان داد؛ جایی که اعلام شد فیلم «آسمان موعود» ساخته‌ اریژ سهیری، کارگردان فرانسوی-تونسی، برنده‌ جایزه‌ بزرگ و معتبر ستاره طلایی شد.این مراسم با حضور ستارگان بین‌المللی سینما، شخصیت‌های فرهنگی و نمایندگان رسانه‌ها برگزار شد.

هیئت داوران به ریاست بونگ جون هو، کارگردان شناخته‌شده‌ کره‌ای و خالق فیلم «انگل»، این اثر را از میان ۱۳ فیلم رقابتی به‌دلیل قدرت شاعرانه و نگاه هنری جسورانه‌ای که جهان را متفاوت می‌نگرد، به‌عنوان برنده انتخاب کرد.

این فیلم ۹۳ دقیقه‌ای که با حمایت کارگاه‌های اطلس جشنواره تولید شده، درباره‌ موضوعاتی چون جابه‌جایی انسان‌ها و همبستگی اجتماعی است و از خلال زندگی سه زن در تونس معاصر روایت می‌شود.

درون‌مایه‌ فیلم حول محور ماری، کشیش آیوریایی و روزنامه‌نگار سابق ساکن تونس، می‌چرخد که پناهگاه خود را به دو زن دیگر می‌گشاید: نانه، مادری جوان در جست‌وجوی آینده‌ای بهتر، و جولی، دانشجویی مصمم که امیدهای خانواده‌اش را بر دوش دارد. پس از آنکه این سه زن کنزا، دختربچه‌ای چهارساله را از حادثه‌ دریایی نجات می‌دهند، خانه‌شان به خانواده‌ای ترکیبی بدل می‌شود که در فضایی پرتنش اجتماعی به دنبال معنا و آرامش است.

اریژ سهیری، کارگردان فرانسوی-تونسی، پیش‌تر با فیلم مستند تحسین‌شده‌ «La Voie Normale» درباره‌ زندگی کارگران راه‌آهن تونس شناخته شده بود. نخستین فیلم داستانی او «زیر درخت‌های انجیر» در بخش دو هفته‌ کارگردانان جشنواره‌ کن به نمایش درآمد و نماینده‌ تونس در جوایز اسکار بود. او همچنین از بنیان‌گذاران رسانه‌ مستقل Inkyfada و سازمان مردم‌نهاد تونسی Al Khatt است و از اعضای مؤسس انجمن زنان فیلم‌ساز عرب Rawiyat – Sisters in Film به‌شمار می‌رود.

فیلم به دو زبان فرانسوی و عربی ساخته شده و بازیگرانی چون آیسا مایگا، لتیشیا کی، دبورا لوب نانه، محمد گرایا و فوئد زازا در آن ایفای نقش کرده‌اند. تولید فیلم توسط شرکت‌های Maneki Films و Henia Production انجام شده و پخش بین‌المللی آن را Luxbox Films و توزیع منطقه‌ای را MAD Distribution برعهده دارند.

دو فیلم Memory به کارگردانی ولادلنا ساندو و My Father and Qaddafi ساخته‌ی جی‌هان ک. به‌طور مشترک برنده‌ جایزه‌ داوران شدند؛ هر دو اثر به کاوش در حافظه و زخم‌های تاریخی می‌پردازند.

Memory فیلمی ۹۸ دقیقه‌ای به زبان روسی است که توسط فرانسه و هلند تهیه شده. این اثر به‌صورت زندگینامه‌ای و شاعرانه، دوران کودکی کارگردان در دل جنگ چچن را بازمی‌نماید. از کوچ خانواده‌اش از کریمه به گروزنی، تا مواجهه با جنگ، قتل همسایگان و زخمی شدن مادر. فیلم نخستین‌بار در جشنواره‌ ونیز (بخش Giornate degli Autori) به نمایش درآمد.

ولادلنا ساندو که در میانه‌ جنگ بزرگ شده و در سال ۲۰۲۲ از روسیه گریخت، اکنون در آمستردام زندگی می‌کند. او فارغ‌التحصیل مدرسه‌ سینمایی VGIK است و آثارش عمدتاً بر زیبایی‌شناسی و نظریه‌ فرهنگی متمرکزند. از جمله آثار اخیرش، اجرای هنری The Rainbow Cinema است که از تجربه‌ شخصی او درباره‌ قاچاق انسان الهام گرفته شده است.

My Father and Qaddafi فیلمی ۸۸ دقیقه‌ای است به کارگردانی جی‌هان ک. متولد در تبعید و بزرگ‌شده در پاریس، که روایتگر زندگی پدرش منصور رشید کیخیا وزیر خارجه و سفیر پیشین لیبی در سازمان ملل است. کیخیا که پس از انتقاد از رژیم معمر قذافی رهبر اپوزیسیون شد، در سال ۱۹۹۳ به‌طور مرموزی از هتل محل اقامتش در قاهره ناپدید گردید؛ جسد او ۱۹ سال بعد در فریزر نزدیک کاخ قذافی کشف شد. فیلم از طریق گفت‌وگو با خانواده، همکاران و اسناد تاریخی، به سفری درونی برای کشف حقیقت و بازشناسی ریشه‌های لیبیایی کارگردان تبدیل می‌شود.

جایزه‌ بهترین کارگردانی به اسکار هادسون برای فیلم «دایره‌ مستقیم» اهدا شد. این نخستین فیلم بلند اوست پس از سال‌ها فعالیت در ساخت موزیک‌ویدئو و فیلم کوتاه.

این فیلم ۱۰۸ دقیقه‌ای به زبان انگلیسی و محصول بریتانیا است و داستان دو سرباز دشمن را در مرز صحرایی دورافتاده روایت می‌کند؛ جایی که واقعیت برایشان فرو می‌پاشد و هر یک از یاد می‌برد کدام سوی مرز، وطن‌شان است.