رویانیوز :: برای رعنا، ساخته‌ی ایمان یزدی، چیزی جز تلف کردن وقت و هزینه نیست. اثری در هر زمینه‌ای تکراری. از فیلم‌نامه گرفته تا کارگردانی.

حامد بهداد، موتورسواری که در سیرک کار می‌کند، متوجه مشکل قلب دختر خردسالش می‌شود. پزشکان تاکید می‌کنند هرچه زودتر باید پیوند کند. موردی پیدا می‌شود. زنِ دومِ مرد مرگ مغزی شده آن‌ها را با بی‌احترامی رد می‌کند. اما پسر مرد در ازای قلب پدرش یک و نیم میلیارد پول می‌خواهد و حامد بهداد به دنبال جور کردن این پول است.

داستان خانواده فقیری که برای پیوند قلب دخترشان دست به دامان چند پولدار می‌شوند و آن افراد ثروتمند با سنگدلی آن‌ها را از خودشان می‌رانند را دیگر حتی صداوسیما هم نمی‌سازد.

موضوع فیلم اساساً کلیشه‌ایست و اجرا ذره‌ای تلاش نمی‌کند این نقص را رفع کند اما مشکل فقط این نیست. ایده‌ی تکراری را می‌توان با پرداخت متفاوت به یک فیلم دیدنی تبدیل کرد اما در این اثر، اجرا حتی از فیلم‌نامه‌ی بدِ آن هم عقب‌تر است. نماهای ثابت که ذره‌ای در جهت محتوا نیست مخاطب را به کلافگی می‌رساند.

فیلم به‌صورت واضحی مشکل فنی دارد! موسیقی در پایین‌ترین لول خود پخش می‌شود و مخاطب باید دقت کند که بفهمد صدای موسیقی از فیلم است یا اینکه از گوشی فرد پشت سرش پخش می‌شود.

کارکترها ذره‌ای به شخصیت‌شدن حتی نزدیک هم نمی‌شوند. تیپ مردِ زحمت‌کشِ محتاجِ پول و پولدارِ تازه به دوران رسیده بعید است حتی یک لحظه هم مخاطب را با خودش همراه کرده باشد.

درمورد بازی‌ها هم همین نکته تکرار می‌شود. گویی حامد بهداد را مجبور کرده‌اند که در این فیلم بازی کند. از معدود نکات مثبت فیلم، بازی پانته‌آ پناهی‌هاست که بازی‌اش در نکات منفی فیلم غرق می‌شود.

فیلم نه می‌تواند قصه بگوید نه شما را سرگرم کند. فقط برای دقایق خیلی کمی در آخر فیلم، کمی قابل تحمل می‌شود اما آن هم خیلی زود با پایان فیلم تمام می‌شود.

«برای رعنا» اثری‌ست که انگار زمان و دقتی برای ساختش صرف نشده. بعید است مخاطب زیادی هم آن را ببیند و این فیلم از هر جهتی یک شکست تمام عیار است. به هر جهت با اینکه دیدنِ «برای رعنا» به مرحله‌ی زجر کشیدن نرسید، اما حیفِ انرژی و زمانی که صرف دیدن آن شد.

امتیاز: 0/75 از 5