رویانیوز :: به نقل از خبرگزاری تسنیم: تی ناوین، روزنامه‌نگار هندی فعال در رسانه‌های بریتانیایی، در شعری به مظلومیت کودکان میناب پرداخت و نوشت: 

کلاس‌های درس منتظر ما بودند،
آماده برای پُر‌شدن از خنده
ما در آن روز مشتاق بودیم؛
به مدادها، خودکارها و کتاب‌ها،
به معلمانمان،
به یادگیری،
و به هرچه که ما را انسان بهتری کند
آن روز اما مثل هر روز نبود
آسمان شکافت
نه با باران و تندر، 
بلکه با چیزی بسیار بی‌رحمانه‌تر
چیزی که ما را از دنیای کوچک و مهربان ما دور کرد
در آن روز فقط جان ما گرفته نشد
بلکه عشقی که در خانه به انتظارمان نشسته بود، 
آغوش‌هایی که برای دیدن ما باز شده بودند،
و رویاهایی که تازه آنها را در سر پرورانده بودیم،
شادمانی‌های ساده کودکانه،
بازی‌هایی انجام نشده،
 قصه‌های گفته نشده،
و کودکی که هنوز داشتیم زندگی کردنش را می‌آموختیم،
همگی به یکباره از میان رفت.
ما سرباز نبودیم
ما دشمن کسی نبودیم
ما فقط دخترانی بودیم که به مدرسه رفتیم
و دیگر هرگز بازنگشتیم