رویانیوز :: به نقل از خبرگزاری ایسنا: حجتالاسلام جواد حکمی، کارگردان فیلم «غوطهور» گفت: «برای من، سینما یک منبر نوین است. طلبهها هر کدام بر اساس تواناییشان تبلیغ میکنند؛ یکی منبر میرود، یکی مینویسد و دیگری تدریس میکند. من انتخاب کردم که با زبان قصه و تصویر، دغدغهها و مضامینی را که به آن باور دارم، با مخاطب به اشتراک بگذارم. شاید سخنران خوبی نباشم، اما میتوانم فیلم بسازم.»
وی درباره ابعاد محتوایی، ژانری و دغدغههای فکری این اثر توضیحاتی ارائه کرد و با اشاره به طراحی شخصیت اصلی فیلم گفت: «بیخوابی کاراکتر «حسن کارخانه» یکی از مؤلفههایی بود که برای تعمیق شخصیت به فیلم اضافه کردیم. قهرمان داستان بهتدریج از سوی اطرافیانش، حتی نزدیکترین دوستان و همکارانش، دچار تردید و سوءظن میشود؛ تا جایی که مخاطب نیز با این پرسش مواجه میشود که آیا او دچار توهم شده یا در مسیر درستی قدم برمیدارد.»
حکمی ادامه داد: «در فیلم ما، باور قلبی قهرمان این است که کار درستی انجام میدهد، اما تمام شواهد و مدارک علیه او شکل میگیرد و همین مسئله، تنهایی و بیخوابی او را تشدید میکند.»
او در توضیح پایانبندی فیلم افزود: «در سینمای مدرن و اومانیستی، لذت و فردیت انسان در مرکز قرار دارد، اما در سینمای توحیدی، قهرمان در ارتباط با یک امر قدسی تعریف میشود و خداوند مرکز هستی است. در چنین نگاهی، حتی اگر قهرمان در ظاهر شکست بخورد، کشف حقیقت از هر چیز دیگری مهمتر است و این همان مسیری است که «حسن کارخانه» در پایان فیلم طی میکند.»
کارگردان «غوطهور» درباره انتخاب ژانر اثر گفت: «تلاش کردیم فیلمی در ژانر جناییـاجتماعی بسازیم تا مخاطب سینمای ایران، فراتر از کمدی و ملودرام اجتماعی، با گونههای دیگر سینمایی نیز مواجه شود و آگاهانه انتخاب کند. ژانر جنایی بر اساس مؤلفههای مشخصی مانند قاتل، کارآگاه و مقتول شکل میگیرد و طبیعی است که برخی شباهتها میان آثار این ژانر وجود داشته باشد.»
وی ادامه داد: «در «غوطهور» از همان ۳۰ دقیقه ابتدایی، قاتل، مقتول و کارآگاه به مخاطب معرفی میشوند و پرسش اصلی این نیست که قاتل چه کسی است، بلکه مسئله، اثبات حقیقت است. به همین دلیل، قهرمان داستان از همکارانش در اداره آگاهی جدا میشود و مسیر تنهایی را طی میکند، در حالی که پلیس و سرهنگ اسحاقی کاملاً بر اساس ضوابط، شواهد و منطق حرفهای عمل میکنند.»
حکمی درباره سویههای روانشناسانه فیلم توضیح داد: «علاقهمند بودم که فیلم وجوه روانشناسانه پررنگتری داشته باشد، اما برای خارج نشدن از چارچوب ژانر جنایی، به نشانههای محدود بسنده کردیم.»
او همچنین درباره شخصیت «حمزه» با بازی پیام احمدی، بهعنوان یک بسیجی، گفت: «حمزه بیش از آنکه یک شخصیت سازمانی باشد، رفیق قدیمی حسن است؛ همان دوستی که انسان در روزهای سخت به او پناه میبرد. او حتی در جایی از فیلم، مانع بیقانونی میشود و همان نقطه، محل گسست رفاقت این دو نفر است.»
این کارگردان با تأکید بر رویکرد اجتماعی فیلم بیان کرد: «در «غوطهور» تلاش کردیم به سبک زندگی و برخی آسیبهای اجتماعی نگاهی آسیبشناسانه داشته باشیم، بدون آنکه وارد ترویج خشونت یا تحریک مخاطب شویم. فیلم به بحرانهای جنسی نیز میپردازد، اما کاملاً در چارچوب اخلاقی و انسانی باقی میماند.»
نظر شما